Nu jij zolang van mij weg bent.. mijn allerbeste vriendinnetje!

Dit verhaal dat ik nu ga vertellen is heel persoonlijk, ik wilde dit doen het moest. Vandaag is het 8 jaar geleden dat je van me weg bent. Toen ik 15 was ben ik me allerbeste vriendinnetje verloren. Vooral de laatste jaren waren we erg kloos. Ik wilde dit artikel schrijven omdat ik het wilde, en omdat ik wilde bewijzen dat we na zoveel jaar wij jou niet zijn vergeten. Ik wilde graag vertellen wat er is gebeurd, en hoe ik jou heb leren kennen. Jou vergeet ik nooit als vriendin.

We leerde elkaar kennen op de Basisschool jij zat altijd in de andere groep ik zat bijvoorbeeld in 8B en zei in 8A dit is ook echt zo gebeurd. We trokken heel af en toe met elkaar op. Ik weet nog wel dat we Rekenen hadden we werden uit de klas gehaald omdat rekenen me toen al niet zoveel boeide. We begonnen te praten met elkaar en we konden eigenlijk toen al goed met elkaar optrekken.

Eind van groep 8B maakte we een citotoets. Ik heb toen een fout gemaakt om alles dom op te schrijven omdat ik tijdens de middelbare met me andere beste vriendin toen op een school wilde (waar ik best spijt van heb!). Ik kreeg VMBO basis aangewezen, terwijl als ik alles normaal had ingevuld veel hoger kon. Even later koos ik en die vriendin alsnog allebei een andere Middelbare school.

Maar eigenlijk heb ik er ook geen spijt van, ik ben er altijd van overtuigd dat alles gebeurd met een rede en ik denk dat alles zo had moeten lopen. Ik ging naar een school in Rijswijk Stanislascollege (Voorheen: IMC Schakel toen wij erop zaten). Wat nu bij mij eigenlijk om de hoek zit (Ik loop er nu dagelijks langs.. heel apart!). We kwamen in een klas te zitten, en tijdens de intake maakte we al een heel hecht groepje met allemaal meisjes. We knuffelde elkaar continu en we kregen een hele hechte band met iedereen.

Je vroeg me vaak mee te gaan om leuke dingen te doen, ik ging ook mee als je handbal had en als we gingen chillen bij de Skatepark in Wateringen. We gingen heel veel leuke dingen doen en trok ook steeds vaker met je op. Eigenlijk kon ook iedereen het met je vinden. Je had af en toe een grote mond maar een klein hartje maar ik wist wel wat ik aan je had: als er wat was stond je altijd voor mij klaar, en ik deed hetzelfde.

Ik hielt toen van ”Emo” dingen maar meer het althanatieve kant, en jij wilde heel graag zwarte nagels. Het mocht niet van haar ouders, maar als ik het zou opdoen zouden ze ermee akkoord gaan. Ook experimenteerde je met roken en we gingen dan ook altijd ergens staan waar niemand het zou zien. Als ik eraan terug denk denk ik wat waren wij mutsen toch bij elkaar..

Ik weet nog wel op school dat we OH OH Den haag gingen zingen, of de Titanic gingen doen. Of op mijn rug sprong en we gingen ”vliegen”. Met de kleinste dingen konden we al de grootste lol hebben. Ook zag je mijn ouders als ”jou ouders” je zag ze nog maar net en je gaf ze al direct een knuffel heel apart, normaal zal iemand dat nooit doen.

We belde altijd mensen op en zette altijd een stemmetje op ”Met Ali! wie ben jij?” Ik heb altijd gelachen met jou. We zaten in klas 1, en we gingen naar klas 2 (ik weet niet meer goed de namen van die klas). Tijdens de zomervakantie deden we ook heel veel leuke dingen, we gingen samen zwemmen met een andere vriendin erbij. Maar ook deed je mee aan Popstars, je vroeg speciaal aan mij of ik meeging.

We repeteerde het liedje in je kamer en ik blief die nacht bij je slapen. Toen we gingen slapen kreeg ik een kus van jou op mijn voorhoofd en bedankte me dat ik meeging. Heel speciaal was dat. De dag dat we er heen gingen was je erg gespannen. Ik probeerde je erdoorheen te helpen. Ik ging mee, ik hielt toen de tijd van Tokio Hotel ( een band ). Tja, pubers? En ik kwam daar ook heel veel andere mensen tegen die er van hielden.

 

50520536
Bij Popstars, we je kende alleen Sheryldine die nu ook voor mij Gastblogt! En die jongen was een engelse jongen, en dat meisje kende wij eigenlijk ook niet.. Je kon echt met iedereen opschieten!

 

Je deed mee met het liedje Father and Friend van Alain Clark. Dat liedje vergeet ik nooit ook die tekst is heel apart als je alles terug luistert. Dat liedje heb ik toen heel vaak gehoord zovaak dat ik zelfs erna je nog heel vaak het nog in me hoofd hoorde zingen.

 

 

Eind van die vakantie ik herringer het me nog goed. Ik bleef slapen bij mijn vriendin en een of andere manier zei ik continu tegen haar: Ik moet naar Jennifer toe. Me vriendin weigerde het en wilde niet dat ik het ging. Alsof ze het heeft aangevoeld.. Me vriendin zei dan spreek je toch morgenochtend met haar af. En ik vond het goed, en bleef slapen.

Die ochtend hoorde wij dat je een ernstig ongeluk heb gehad, we zagen een bericht op ”Partyflock” van een andere vriendin van je. Je had je oordopjes op op de fiets je ging een snoepje halen en werd meegesleurd door de Tram 17 in Wateringen. Ik voelde me heel erg schuldig omdat ik die ochtend naar je toe zal gaan. Ook ben ik ook altijd degene geweest die ook altijd met oordopjes buiten liep.

Je ligte 10 weken in Coma. School was weer begonnen en de juffrouw was al weken ziek. Het was pauze en de Juffrouw stond ineens in de kantine.. Ze kwam slecht nieuws brengen. Heel de school moest naar boven om te praten dat je was overleden. 17 oktober 2008.. die dag vergeet ik nooit meer. Heel me wereld stond stil.

Maar ook alles viel op zijn plaats te gelijk.. want als je de liedjes die ze gezongen heeft en alles bekijkt lijkt het net alsof het zo had moeten zijn. Of is dat raar wat ik nu zeg. Als je uit de coma was geweest was je een kasplantje geweest en dat had ik je helemaal niet gegund.

Ik mis je nog elke dag, je lach en hoe je naar de wereld keek. En ik zou je echt niet vergeten, Nooit niet.

Rust in vrede.. Jennifer van ’t klooster 17-10-2008

9 Je vind dit leuk

Bekijk ook Zie meer

13 Reacties

  1. Anouschka zegt

    Heel mooii geschreven mell!!
    We zullen haar nooit vvergeten!!
    We hebben mooie tijden meegemaakt,
    Ze was en is een geweldig mooii mens ♡

    We denken aan je jenn♡♡

  2. Ilse zegt

    Heel erg veel sterkte, lieverd! Je bent supersterk en ik vind het onwijs moedig dat je het zo durft te zeggen. ❤️❤️❤️

  3. Morning Desert Safari zegt

    wat mooi wat je geschreven hebt… ik was het nichtje van Jennifer. ik mis haar ook nog altijd.. heel veel sterkte

  4. Levina zegt

    Vreselijk, heel veel sterkte!! Al is het lang geleden, blijft pijn doen om iemand te verliezen.

    Mag ik alleen wel een tip geven, Let aub op de spelling in je artikele. Vooral de ‘ me’ en veel typfouten lees ik veel bij jou..lees een artikel een aantal keren goed door voor er op publiceren geklikt word. Misschien nu gehaast door de emotie, dat kan. Zo haken veel mensen af, op foute spelling. Succes

    1. Mellanie zegt

      Inderdaad iets te snel getypt.. maar ik vindt het niet erg. Normaal gooi ik er altijd een spellingscontrole op maar nu wou ik echt een bericht schrijven vanuit mijn hart.

    2. Maria zegt

      Ik liep vandaag langs de plek waar ht is gebeurd…
      Dus ik besloot om haar op te Googlen om te weten wat er is gebeurd.
      En nu ik dit weet vind ik het nog spijtiger
      Het spijt me heel erg voor je beste vriendin
      Het leven is niet eerlijk ❌

      Gecondoleerd

      1. Mellanie zegt

        Dat is toevallig.. ik schreef vandaag nog een artikel over haar! Bedankt Maria, lief! 🙂

  5. Kevin zegt

    Best heftig. Helaas gaan dingen soms anders dan je hoopt dat ze gaan. Heb je hele verhaal gelezen . Wel mooi dat iets wat in je hart zit , nu zo openbaar op internet staat. Respect voor !!

  6. Kelly zegt

    Wauw, mooi geschreven. Heftig dat je dit op zo’n jonge leeftijd hebt meegemaakt

Laat jou mening weten

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.