Doelen met mijn PTSS en Angststoornis + Dagboek afgelopen jaren

Er zijn heel veel dingen die ik nog wil bereiken, zo schrijf ik eens in de zoveel tijd mijn to-do lijstje op. Maar wat wil ik nog graag bereiken in het ‘leven’, misschien dingen die ik niet 1,2,3 zou doen? Ik schreef ze vandaag voor je op.. En waarom het de laatste jaren niet is gegaan met mijn PTSS: mijn 6-jarige dagboek. Kijk je mee?

* links in dit artikel zijn gesponsord zie: disclaimer voor meer informatie.

Omdat ik wilde opschrijven met wat ik namelijk echt ‘ wil ‘ bereiken wilde ik een reëel overzicht maken:

Rijbewijs halen

Het lijkt me onwijs gaaf om een eigen auto te hebben. Toeren met mijn hond Lucca en gewoon instappen en ergens naartoe rijden. Het gekke is dat ik nog nooit een paniekaanval heb gehad. Het is echt een controle ding bij mij, heb ik de controle dan krijg ik nergens last van. Daarom is het voor mij goed om mijn rijbewijs te halen: ik kan dan gewoon zoveel meer doen en bereiken.

In Mei kan ik weer leren voor mijn rijbewijs, eigenlijk al volgende maand dus.. Ik vind het erg spannend want ik heb er al minstens 60 lesuren op zitten. Ik kan rijden het is een kwestie van opletten. 2 jaar geleden heb ik afgereden (gezakt) ik had 40 graden koorts en kon me totaal niet focussen: ik zag een bord over het hoofd daarom hebben ze me laten zakken.

Op Vakantie gaan

Naast mijn rijbewijs staat er ook nog: op vakantie gaan op mijn lijstje, dit kan bijvoorbeeld ook met de auto. Zo wil ik graag binnenkort met mijn vriend naar Parijs, maar dan met de auto?! Als ik met de auto ga moet ik wel rekening houden met iets belangrijks namelijk: één autoverzekering. Natuurlijk ga ik in het begin voor iets voordelig omdat ik mezelf een ‘starter’ vind en nog rekening moet houden met allemaal beginnersfouten op de weg.

Een verzekering is altijd goed om af te sluiten, althans dat vind ik persoonlijk want je weet maar nooit hé. Bij Achmea zag ik een goedkope autoverzekering die voor mij goed uitkomt. Ja, ik hou echt overal rekening mee! Gelukkig houdt Achmea rekening met mijn wensen: je bent zelfs verzekerd als je auto total loss raakt of gestolen wordt binnen 3 jaar. Daarnaast krijg je ook nog eens vervangend vervoer, mocht het tijdens de vakantie mis gaan. Met deze achmea autoverzekering ga ik dus goed de weg op.

Zelf zit ik eraan te denken om met mijn vriend naar Parijs te rijden, klinkt gek maar waarom niet? Wie heeft dit ook gedaan?

Waarom het niet kan?

In de begintijd van mijn blog schreef ik vaak over mijn angststoornis en PTSS, eigenlijk is het er een beetje bijeen geschoten om dit vol te houden. Ik kreeg toen respons van vrouwen en mannen en af en toe krijg ik nog berichten in mijn inbox waarop ik probeer te antwoorden. Maar hoe gaat het nu na 5 jaar PTSS te hebben? Ik vertel vandaag wat er goed gaat, en wat niet.

1ste jaar met PTSS

Ik sloot mezelf op en wilde niet meer naar buiten. Sociale contacten verslechterde en het was vooral survivallen (zo voelde het ook echt). Ik moest vluchten voor mijn vader en moest alles checken. Ik sliep vooral héél erg slecht.

2de jaar

Het werd niet echt beter. Ik zocht gelukkig wel hulp bij een Psycholoog maar dat liep niet helemaal lekker. Toen ik 19 was startte ik me blog en besloot daar dagelijks op te schrijven hoe het met me ging.

3de jaar

Ik kreeg een hond en kwam eindelijk stapje voor stapje buiten. Maar voelde me vooral niet veilig binnen en buiten; nachtmerries zijn gebleven.

4de jaar

Ik liep eindelijk een bos in.. wauw wat was dat een overwinning. Al was de bos toen om de hoek was het toch erg spannend. Toch ging ik nergens anders heen, dat ging gewoonweg niet. Uiteindelijk verhuisde ik weer terug (de stad in) wat anders is dan een bosrijk omgeving. Ik had ook het gevoel in Zoetermeer dat ik eindelijk tot rust kwam.

5de jaar PTSS

Het jaar dat ik ook op mezelf ging wat ik eigenlijk al sinds me 18de wilde (dit zei ik al sinds ik klein was). Ik werd zelfstandiger en ben verplicht mijn hondje uit te laten: zelfs als ik me even niet goed voel. Ik doe nu zelf boodschappen, wanneer ik me goed in me vel voel dan. Maar ik kom wel buiten voor mijn doen.

Heden

Nu heb ik inmiddels 5 jaar PTSS wat gek is want de tijd gaat namelijk zo snel. Het is vooral heel veel overleven geweest: zo voelt het voor mezelf ook. Ik loop sinds een aantal weken bij een Psycholoog waarmee ik gesprekken heb en over 2 weken mag starten met EMDR. Ik moest opschrijven waarmee ik nog zit en wat ik wil bereiken, dat is best moeilijk als je zo veel wilt.

Ik maak er dus het beste van met mijn PTSS en paniekaanvallen. En probeer als nog de dingen te doen en halen die ik kan, al moet het thuis ik blijf dus altijd positief.

 

#, #, #, #