Persoonlijk: Dwangneurose

Iedereen heeft zijn problemen, net zoals ik. Ik heb al sinds mijn 10de ongeveer Dwangneurose. Ik leg jullie uit hoe ik er mee omga, en wat mijn struggles zijn. Lees nu verder! Sinds ik klein ben wil ik graag met mijn vingers tellen tot 5. De deuren 5 keer dicht gooien en alles recht leggen. Geloof me ik wil het zelf ook niet. Dit heeft toen ongeveer 5 jaar volgehouden tot ongeveer mijn 15de toen ik naar de middelbare school ging.

Daarna bleek alles in orde te zijn. En ik had er niet meer last van. Ieder geval niet hoe het vroeger was! Ik ben altijd Perfectionistisch gebleven. Toen ik van de middelbare school afging kreeg ik weer ”last”

Ik dacht er helemaal van af te zijn, en plotseling was het terug! Waarom moet dat mij overkomen? Ik sloeg in ieder geval gelukkig niet meer met deuren. Maar ik telde wel weer op mijn vingers tot 5 of 10. Als ik dat niet deed ”strafte” ik mijzelf. En nee, ik deed mij gelukkig niet pijn maar in mijn gedachtes leek dat zo.

De laatste jaar is dit nog erger geworden, ik moet kentekens onthouden elk bordje langs de weg controleren. Ik tel, en ik ben weer terug bij af. Omdat ik alles controleer krijg ik bij de eind van de dag hoofdpijn.

Ik ben sinds kort in Therapie, ik wil hier zo graag van af. Ik vraag me dan altijd af: Waarom ben ik niet zoals de Perfecte meisjes? Waarom gaat er bij mij altijd wel wat mis/fout? Ik weet ook wel dat niemand Perfect is, maar soms voelt het alsof ik alleen ben.

 

Foto komt van Pixabay

#, #
author photo two

Mellanie

hondje Lucca, en maakt het beste van het leven met haar PTSS en Angststoornis.

een reactie

  1. Een heel herkenbaar verhaal. Ik heb een begin fase. Ik tel alles wat ik tegen kom en moet het kunnen delen door 3. Anders wordt ik gek. In de omgeving waar ik nieuw ben moet ik alles tellen anders voel ik me niet op mijn gemak.

    Ik weet het. Maar hoe ik moet stoppen. Vertel het mij

reacties zijn gesloten.