Laden...

soms wil je heel graag eventjes huilen

mellanie-persoonlijk

Mellanie

Positieveling enzo. ☾

Je las vast een paar dagen geleden dat het al stukken beter met mij ging. Maar soms heb je van die dagen dat je weer bergje af gaat. Dat je te snel gaat en denkt dat je alles weer kunt en dan naar buiten gaat en dat het dan stukken slechter gaat. Mischien heb ik geen geduld en wil ik ook heel graag weer naar buiten.

Wat ik bereikt heb

Soms moet je even kijken wat je al bereikt heb afgelopen tijd en stilstaan dat je vorig jaar niet naar buiten ging en nu ineens wel buiten bent. Vandaag had ik zo’n moment.. Gisteren heb ik een tattoo laten zetten toen ben ik op het laatste moment nog met de tram geweest wat ik normaal nooit zal doen. En dan ook nog eens een tattoo laten zetten. Ik vraag me nu ineens af hoe heb ik dat gedaan?

Vergelijking

Ik wilde de tattoo ook heel erg graag en ik denk dat ik daarom het ook heb gered. Maar als ik normaal bijvoorbeeld naar de stad zal gaan wat ik laatst ook had geprobeerd dat het dan me niet lukt. Of is het misschien dat ik het misschien diep van binnen eigenlijk niet wil? Wil ik dit wel allemaal? Misschien als ik iets heel graag wil dat ik dan wel naar buiten durf en normaal niet.

Slechte dag

Vandaag had ik een slechte dag waarschijnlijk ook omdat ik vannacht slecht had geslapen (ook omdat ik om dit alles moest nadenken) vandaar dat ik het nu ook opschrijf. Opschrijven helpt voor mij dus mijn blog is geweldig voor mij. Ik kan mijn gevoelens kwijt ook al weet ik niet of jullie het leuk vinden om te lezen hoe het gaat.

Vandaag

Maar goed even over vandaag mijn moeder moest naar het ziekenhuis (niks bijzonders, controle) wel belangrijk maar niet met spoed. De auto is nog steeds stuk dus we besloten met de bus te gaan. Onderweg met de bus zat ik weer te panieken: wat moet ik dadelijk doen in het ziekenhuis? hoe kom ik weer terug naar huis terug? help, ik wil terug! Onderweg had ik toch besloten om terug te gaan. Dus ik had de bus terug gepakt, ging prima. Maar onderweg in de bus moest ik even een traantje laten. Omdat ik even moest beseffen dat ik in mijn eentje in een bus zat (wat misschien 4 jaar geleden is). Ik was blij maar ook verdrietig tegelijk. Maar ik besefte me wel dat ik het vaker moest doen.

Hebben jullie ergens een angst voor?

reacties

augustus 14, 2015
0

Stap voor stap meid, je komt er wel! Knap dat je al zoveel bereikt hebt.

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: